Na današnji dan, 4. februara 1804. godine, janjičarske starešine, poznate kao dahije, započele su Seču knezova, jedan od najtragičnijih, ali i presudnih događaja u novijoj srpskoj istoriji.
U strahu od narodne pobune i gubitka vlasti, dahije su odlučile da preventivno uklone najuglednije i najuticajnije srpske knezove, trgovce i prvake u Beogradskom pašaluku. Njihov cilj bio je da terorom i ubistvima slome svaki otpor naroda i učvrste svoju samovoljnu vlast, obeleženu teškim zulumom, nasiljem i bezakonjem.
Tokom Seče knezova, na najbrutalniji način ubijeni su brojni viđeni Srbi, među kojima i knez Aleksa Nenadović, knez Ilija Birčanin i drugi narodni prvaci. Umesto da uguši otpor, ovaj krvavi čin izazvao je snažan revolt i dodatno ujedinio narod protiv dahija.
Seča knezova postala je neposredan povod za Prvi srpski ustanak, koji je izbio svega nekoliko dana kasnije, u februaru 1804. godine u Orašcu, pod vođstvom Karađorđa Petrovića. Time je započela organizovana borba srpskog naroda za slobodu, ukidanje dahijske vlasti i obnovu državnosti.
Ovaj datum ostaje trajno upisan u kolektivno sećanje kao simbol stradanja, ali i kao trenutak kada je nasilje nad narodom izrodilo odlučnost da se krene putem slobode i otpora, koji je zauvek promenio tok srpske istorije.
