Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas proslavljaju dan Svetog prvomučenika i arhiđakona Stefana, jednog od najznačajnijih svetitelja hrišćanske istorije, srodnika svetog apostola Pavla i zaštitnika prvobitne Jerusalimske crkve.
Sveti Stefan bio je jedan od sedmorice đakona koje su apostoli izabrali kako bi pomagali u služenju Crkvi i brinuli o siromašnima. Odlikovao se dubokom verom, mudrošću i snagom propovedanja, zbog čega je uživao veliki ugled među vernicima, ali je istovremeno izazvao protivljenje tadašnjih verskih autoriteta.
Zbog otvorenog ispovedanja hrišćanske vere i svedočenja o Hristovom božanstvu, Sveti Stefan je izveden pred sud i osuđen na smrt. Kamenovan je izvan Jerusalima, čime je postao prvi mučenik koji je postradao za hrišćansku veru. Prema predanju, u času stradanja molio se Bogu da oprosti njegovim mučiteljima, ostavivši snažnu poruku praštanja i ljubavi.
U srpskoj istoriji i tradiciji Sveti Stefan ima posebno mesto, jer je bio krsna slava dinastije Nemanjića. Mnogi srpski srednjovekovni vladari nosili su ime Stefan kao vladarsku titulu, upravo u čast ovog svetitelja, što svedoči o njegovom značaju u formiranju srpske države i duhovnosti.
I danas veliki broj srpskih porodica proslavlja Svetog Stefana kao svoju krsnu slavu. Njegov praznik, koji dolazi neposredno nakon Božića, podseća vernike na snagu vere, spremnost na žrtvu, kao i na vrednosti praštanja, milosrđa i ljubavi prema bližnjima.
Obeležavanje dana Svetog Stefana protiče u molitvi, porodičnom okupljanju i slavskom duhu, uz želju da se njegovim primerom učvrsti vera, a mir i sloga zavladaju u domovima vernika.
